14 Ocak 2008 Pazartesi

Death - Voice Of The Soul

Kocaman bir tarladayım, bir papatya tarlasında. Şarkının ilk saniyelerinde etrafımı tanımaya çalışıyorum sanki. Yere eğiliyorum bir ara, bir çiçek koparıp saçıma takıyorum, kulağımın üzerine hafifçe geçiriyorum. Mis gibi bir hava, masmavi bir gökyüzü, kokuyu burnumla içime dolduruyorum. Ellerimi açıyorum, gözlerimi kapatıyorum ve kendimi güneşe adarmışçasına yüzümü göğe doğru çeviriyorum. içimi ısıtan güneş arkadaş gibi bana. Güzelce savuruyorum bembeyaz elbisemin tül eteğini ellerimle.

Şarkı 1. dakikaya geldiğinde birden bulutlar geliyor sanki göğüme ve sanki bir şey geliyor arkamdan hızlıca. Hava mı kararıyor? Gözlerim mi kapanıyor? Anlamıyorum sanırım koşmam gerekiyor. Akustik gitarın ritimleri alıp götürüyor bacaklarımı. Koşuyorum sanki durmadan koşuyorum. O güzelim tarlada ayağım takılıyor bir şeylere. Müziğe giren gitar soloları canımı acıtıyor. Kulaklarımı kapatıyorum avuçlarımla koşuyorum durmadan koşuyorum. Sololar… Sololar… Sololar… Kıvranmama neden oluyorlar…

1.53 dakika… Duruyorum bir etrafıma bakıyorum. Algılayamaz olmuş gibiyim her şeyi. Devam ediyorum koşmaya, gitarın ritmi nasıldır ki durmama izin vermeden sürükler beni boydan boya…

2.04’ten sonra bir şey tıkıyor boğazımı. O arpej… Karnıma bir sancı giriyor sanki durmak zorunda kalıyorum. Tutuyorum karnımı eğiliyorum dizlerimin üzerine yavaşça hızlı hızlı nefes almaya başlıyorum. Kafamı kaldırıyorum ne olduğuna bakıyorum. Her şey ne kadar garip. Yavaşça kalkıyorum o gitarın sesiyle. Yürüyorum birkaç adım… Zorlukla attığım adımları emin basmak istercesine yere yokluyorum adımımı atmadan önce. Bulutlara bakma ihtiyacı duyuyorum açılıyormuş gibi oluyor karalar. Güneşi yeniden görecekmişim gibi.

Tekrardan giriyor 3.03’te o beni korkutan, koşmaya, her şeyden uzaklaşmaya zorlayan gitar ritimleri. Akustiğin o yumuşak sesi beni neden bu kadar etkiledi? Kaçmak istiyorum bu masaldan çıkmak istiyorum. Özenle topladığım saçlarım dağıldı, eteğimin püskülleri yırtıldı. Dayanamıyorum. Papatyalar görünmez oluyor… Dayanamıyorum, koşmaya halim kalmıyor.

Elimi uzatıyorum 3.32 de tutan olmuyor. yavaşça yere yığıldığımı hissediyorum ve 3:42 de şarkı bitiyor…

Milliyet Blog'dan alıntıdır.

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...