21 Şubat 2008 Perşembe

Eskiyen bir yüzüm şimdi...

Eskiyen bir yüzüm şimdi

Kırılgan mısralarımda

Yaşamayan o hayal kimdi

Bir yük misali omuzlarımda

Fırtınalar kopuyor bak şimdi hayatımızda

Tarif edilemeyen yıkıntılar bırakıyor arkamızda

Bak işte karanlıklar çöküyor şehrimize

Bir umut ararcasına yıkıntılar arasında

Sadece gidebilmekti uzaktaki yerimize

Işığı görmüşçesine yolun sonunda

Fırtınalar kopuyor bak şimdi hayatımızda

Tüm güzel düşler kayboluyor bunaltımızda

Ellerimizle büyüttüğümüz o sevgi nerde

Yıpranmış sayfalara işlenmiş o güzel sözler

Hayalini kurduğumuz o küçük evde

Bekler kapıda her an bir umutla o gözler

N.Orkun Çeviker

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...