22 Kasım 2009 Pazar

Terapi - 1

Sadece sarmak istedi kollarım bedenini, sımsıkı...sonsuza dek... Fakat o kadar çok dikenlendiki bedenin, seni her sarmaya çalışımda daha çok canım yandı, sense bunu göremeyip istedin sadece... Sadece istemekle olmuyormuş güzelim, ben bunu öğrendim, sadece sevmekse filmlerde kalmış be sevgilim... Ne sen bununla yetinebildin ne de ben... Hala sana aitim ben hala sana sarılıyorum düşlerimde, ama buraya kadarmış be sevdiceğim, buraya kadarmış aşk sarhoşluğumuz... Seni uzaktan sevmenin bu kadar zor olacağını bilemezdim, kızma bana... Yanında olabilmeyi okadar isterimki, yanımda olabilmeni, ama olamadık işte... Yalnızlığımla bir başımayım, içimdeki boşluğunla hasret gideriyorum... Kimseyede ihtiyacım yok, herzamanki gibi yine kendimleyim... İlerisini düşünmek dahi itemiyorum, hertürlü karanlığa doğru sürüklenen bir ben görüyorum... Ağlamak istiyorum, o kadar yorgunumki, konuşmaya dahi dermanım yok, çok bitkin düştüm bu hayata, çok yenik düştüm...

N.Orkun Çeviker

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...