26 Nisan 2010 Pazartesi

Ağıt

Aylar geçti bihaber, mevsimler geçti… Nice çiçekler can verdi sen yokken, nice hayatlar son buldu. Nerdesin Giyaşa, çık gel artık saklandığın yerden, çık artık düşlerimin arasından gel kollarımın arasına. Aşka yelken açmaya gel Giyaşa, nerdesin… Bensiz üşümüyor musun, sıcaklığımı hissetmek istemiyor musun?.. Geceleri kendinle bir başınayken aklına gelmiyor muyum, bir damla gözyaşı dökmüyor musun Giyaşa… Gel artık Giyaşa bekliyorum seni soğuk yatağımda, ölmeden gel Giyaşa, ölmeden evvel gel, sokul koynuma yeniden. Sen gittikten sonra çok şey değişti, ne güneş eski güneş, nede ay eskisi gibi. Her şey siyah beyaz, renklerimi kaybettim Giyaşa, gel, gel ve uzan yanıma, sarıl sımsıkı, giderken yanında götürdüğün gökkuşağının her bir rengini yeniden ver bana, hayat ver bana Giyaşa!


N.Orkun Çeviker

Bir parça hüzün kopuverdi içimden...

"Yavaşça bırak kendini kollarıma;
Korkma sakın incitmem seni.
Güzel şeyler var kalbimin konağında;
Ağlamayalım artık şu fani dünyada."

Özledim...

"Gözlerimiz ufukta birleşirdi hep, umut doluyduk hayatın cilvelerine rağmen. Birbirimizin olacaktık yaşanmamışlıkların eşiğinde, yaşadıklarımızın ötesinde. Sadece sen ve ben idik, öyle de olacaktık. Hayallerimiz hep bir adım ötedeymiş gibi gelirdi, şimdi ise yaşadıklarımız tatlı bir rüya gibi kaldı kalbimin derinliklerinde ve hepsinden öte kokunu özledim, sıcaklığını özledim, teninin yumuşaklığını özledim… Seni özledim."


N.Orkun Çeviker
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...