12 Haziran 2010 Cumartesi

Karpuz kabuğundan hayaller kurmak...

Küçük bir çocuğun ki kadar saf ve temizdi düşlerim oysa ki... İyi niyetli olmanın, kendini birine adamanın aslında yenilgiyi kabullenmek olduğunu gördüm... Sevdim, çok sevdim... Ben sevdikçe sen gittin, ben sevdilçe sen öldün... Şimdi yapayalnız bir başımayım, hep öyleymişimde bihabermişim aslında... 2 yıl boyunca tüm yaptığım karpuz kabuğundan hayaller kurmaktan başka birşey değilmiş meğersem, şimdi anladım... Şimdi karpuz kabuğundan yarattığım dünyamdan gidiyorum, herşeyi geride bırakarak, seni ve kabukları bir başınıza bırakarak...


N.Orkun Çeviker

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...