15 Temmuz 2010 Perşembe

Ben

Korkmuyorum gözyaşlarımdan, sensizlikle gözümü korkutmaya çalışmandan korkmadığım gibi, korkmuyorum gözyaşlarımı dökmekten. Neysem oyum ben ve o olarakta kalacağım. İtham ettiğiniz iğrenç şeylerin hiçbiri ben değilim, biliyorum, tanıyorum kendimi. İyiliğimle kötülüğümle varım ben. Ne bir eksiği, ne de bir fazlası, ben buyum işte. En başta kabullendiğiniz benim, sonradan beğeneceğiniz ben olmayacağımda. Seviyorsanız seviyorsunuzdur, sevmiyorsanızda yapabileceğim birşey yoktur. Elbet benim de bir hayatım olacak, bir karım, bi işim, belki bi evim, belki de bir arabam bile olacak. Belki de hiçbiri olmayacak ama mutlu olacam en azından. Belki tek göz odada kalacam, belki boğazımdan et dahi geçmeyecek, belki belki hatta ayakkabıları yırtılan çocuğum için bir çift ayakkabı dahi alamayacağım. Ama mutlu olacağım... Belkide hiçbiri ama hiçbiri olmayacak, ne bir ev, ne bir eş, ne çocuk, ne araba... Hatta ve hatta belki mutlu bile olmayacağım... Ama var olan tek birşey olacak, oda "ben"... Ben "ben" olarak var olamadıktan sonra hangibirinizin varlığının bi anlamı olacak benim için? Hiçbirinizin. Mutlu bir ben yada mutsuz bir ben... Varlıklı bir ben yada varlıksız bir ben... Her ihtimalin için de ben olmazsam, o ihtimallerin ne anlamı olabilir benim için?

N.Orkun Çeviker

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...