5 Mayıs 2011 Perşembe

Önsezi

Eskiden beni heyecanlandıran durumlarda mutlaka bir şekilde hayal kırıklığına uğrar, canım yanardı. Zaman geçti, canım daha fazla yandı. Canım yandıkça sezgim kuvvetlendi, artık heyecana kapılmıyorum öyle hemen, dolayısıyla da hayal kırıklığına uğramıyorum. Daha serinkanlıyım, bir şekilde hissediyorum olayların nereye nasıl varacağını, bu güzel bir şey, kendime karşılığı olmayan hayaller bahşetmiyorum fakat bu seferde o sonunu kestirdiğim olayların ‘son’ları üzüyor beni, yakıyor canımı en başından. Şimdi o eski şapşal saf âşık hallerimi arar oluyorum, en azından o şapşallığın getirdiği heyecan vardı, kısada sürse mutluluğu vardı. 
Şimdi daha gerçekçiyim, öyle bulutların üzerinde falan gezinmiyorum fakat daha mutsuzum.

Nevzat Orkun Çeviker

7 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...