14 Ağustos 2012 Salı

Zoraki Tavırlar

Zoraki tavırlar, belki de en nefret edilesi olanlar. Belli bir amaç güderek veya farketmeksizin sadece kendini 'ben iyi biriyim' yalanına inandırmak için zoraki sordukları sualler, yaptıkları eylemler. Tüm bu anlamsızlıklarına karşın yüzlerinde oluşan o zoraki gülümsemelere tükürmemek için kendimi tutmam. Bırakın tükürmeyi, şu yazıyı görürlerde belki alınırlardan öteye gidemeyen cevabım. Kaybettiğim noktalardan biri de bu.

Nevzat Orkun Çeviker

11 Ağustos 2012 Cumartesi

Adsız


İnsan düşünceli olmaya görsün, canına kıyarken bile başkalarını düşünüyor. Herşeyden vazgeçip o noktaya gelmişsin, ama hala yok o ne düşünür, yok bu çok üzülür. Ölürken bile bağımsız olamıyorsun. İşte bu kadar da zayıf bir karakter örneği oluşturuyorum. Bugüne kadar her hareketimde her davranışımda başkalarının tepkisini, düşüncesini gözeterek yaşamışım, hep başkaları için yaşamışım. Ve o başkaları hep ikinci plana atmış beni, 'o olmazsa o olur' kalıbında ki ikinci o'yu rol olarak biçmiş herkes. Görünüşte aynıydık belki ama üzerlerimize biçilen anlamlar hep farklıydı. Onları teselli eden ise görünüşümüzdeki bu benzerlikler olmuş hep.

Nevzat Orkun Çeviker
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...