11 Ağustos 2012 Cumartesi

Adsız


İnsan düşünceli olmaya görsün, canına kıyarken bile başkalarını düşünüyor. Herşeyden vazgeçip o noktaya gelmişsin, ama hala yok o ne düşünür, yok bu çok üzülür. Ölürken bile bağımsız olamıyorsun. İşte bu kadar da zayıf bir karakter örneği oluşturuyorum. Bugüne kadar her hareketimde her davranışımda başkalarının tepkisini, düşüncesini gözeterek yaşamışım, hep başkaları için yaşamışım. Ve o başkaları hep ikinci plana atmış beni, 'o olmazsa o olur' kalıbında ki ikinci o'yu rol olarak biçmiş herkes. Görünüşte aynıydık belki ama üzerlerimize biçilen anlamlar hep farklıydı. Onları teselli eden ise görünüşümüzdeki bu benzerlikler olmuş hep.

Nevzat Orkun Çeviker

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...