18 Şubat 2016 Perşembe

180216

Değersizim. Bir hiç gibi, önemsenmeyen, hiçbirinizin hayatına dokunamamışım gibi. Sevilmek ne haddime, kimdim, kim olduğumu sandım da sevilmeyi umdum, bekledim. Bir kadeh rakının, şarabın verdiği mutluluktan ötesi olamadım. Yoksa rakı sofrasına meze oluşumu başka nasıl açıklayabilirdim. Ayık kafayla çekilemediğim su gibi ortadayken, bir de sevilebilme hayali kurmanın neresinden tutabilirdim ki. İsimler hep değişti, acıta acıta sindirdim hepsini, her birinin her bir harfini yedim, yuttum. Her bir mimiği, imayı, bakışı işledim hafızama. Yüzlerce kez aynı sahneyi yaşadım kafamın içinde, geri sarıp tekrar oynattım, geri sarıp tekrar oynattım. Her seferinde farklı bir son, farklı bir son benim için. En çok da düşlerimde dahi olamadığım mutluluğun eksikliği koyuyordu ve gün geçtikçe isimlerden bağımsız sevilemeyişim.  

0 Haykırış :

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...